Het boek leest als een trein

Op de avond dat Philippe Colman te horen krijgt dat hij kopman van de liberalen in Antwerpen wordt bij de volgende parlementsverkiezingen verdwijnt zijn zoon Jasper. Zijn studentenkamer is kort en klein geslagen. Diezelfde nacht wordt in een vervallen loods in de Antwerpse haven het onherkenbare lichaam van een jongeman gevonden.

Terwijl het onderzoek van de politie op gang komt, worden Colman, zijn vrouw Claudia en hun dochter Chloë meegesleurd in een nachtmerrie. Wat is er gebeurd met Jasper? Waarom laat hij niets van zich horen? Zelfs als blijkt dat het lichaam niet dat van hem is, is de opluchting van korte duur. Ook zijn beste vriend is ondertussen spoorloos verdwenen. De race tegen de klok begint nu pas echt.

Een vlot lezende thriller over een man die in de politiek zit en daar een hoge functie krijgt, over zijn zoon die gekidnapt wordt en het politie-onderzoek. De drie aparte stukken komen op een gegeven moment perfect samen, dat is echt schitterend gedaan.

De Bruyn hanteert een simpele schrijfstijl waardoor het boek leest als een trein. Het is duidelijk dat het door een journalist is geschreven en er degelijke research gebeurd is. Alles klopte, de laatste wetgevingen etc.

Je zit zo middenin het verhaal gezogen dat het net lijkt alsof je meewerkt in de Cel Vermiste Personen. Geen onnodige lange omschrijvingen en alles net genoeg uitgelegd zodat het heel goed begrijpbaar is. De grauwe realiteit, zoals de vriendjespolitiek, wordt niet gemeden.

Het is spannend, de personages komen levensecht over en het einde is verrassend genoeg.

Ik wil meer boeken van deze auteur lezen.

Sofie (Mel’s Wonderland) – 10 augustus 2017